Print Friendly, PDF & Email

Medicijnen hebben voor de meeste mensen met reuma een belangrijke werking.
Ze remmen ontstekingen af en verminderen (voor zover mogelijk) de pijn.

De medicijnen tegen reuma zijn te verdelen in verschillende groepen.
Als je ze in 4 groepen verdeelt krijg je:

Ontstekingsremmende pijnstillers
Lang werkende ontstekingsremmers
Pijnstillers
Bijnierschorshormonen

 


Bijnierschorshormonen

De werking:

Het Bijnierschorshormoon onderdrukt de reacties van het afweersysteem.
Het is een effectief middel (voor de korte termijn) waarmee men de tijd kan overbruggen waarin de lang werkende ontstekingsremmers nog niet werken.

Bijwerkingen:

Bij langdurig gebruik ervan kunnen bijwerkingen ontstaan zoals:
* gewichtstoename
* dunner en kwetsbaarder worden van de huid
* versterkte botontkalking
* hoge bloeddruk en soms suikerziekte

Bijnierschors is er in pilvorm en je kan het toedienen met behulp van injecties in gewrichten en bij de pezen.
De injectie heeft niet de bijwerkingen van de pilvorm. (zie hierboven)
De injectie mag alleen niet vaker dan enkele keren per jaar in hetzelfde gewricht worden gegeven.

Een voorbeeld van een bijnierschorshormoon:

– prednison (pilvorm).

De ontdekking van Prednison in 1948 betekent voor veel reumaptiënten een betere toekomst.
Prednison is een kunstmatig gemaakt bijnierschorshormoon dat het afweersysteem onderdrukt. Helaas heeft het medicijn vervelende bijwerkingen en werkt het niet tegen de oorzaak van reuma.

Pijnstillers

Pijnstillers zorgen ervoor dat u minder pijn voelt.
Ze zijn verkrijgbaar als tabletten of als zetpillen.

De werking:

Pijnstillers hebben de werking om ervoor te zorgen dat er minder pijn gevoeld wordt.
Ze beïnvloeden het “pijngevoel” in de hersenen, maar hebben geen plaatselijk ontstekingsremmend effect. Ze werken snel, maar zijn helaas ook snel weer uitgewerkt.

Voorbeelden:

– Paracetamol
– Codeïne
– Tramadol

Lang werkende ontstekingsremmers

De werking:

Het doel van dit medicijn is, om de chronische ontstekingsreactie af te remmen. Lang werkende ontstekingsremmers verminderen de activiteit van de ziekte, zodat schade aan de gewrichten ingeperkt kan worden.
Een nadeel hiervan is wel dat het lang kan duren voordat het effect van deze middelen merkbaar is.

Bijwerkingen :

Bij het gebruik van deze middelen zijn regelmatig (laboratorium)testen nodig om bijwerkingen op te sporen en dan vooral in het eerste half jaar. De bijwerkingen verdwijnen meestal als men met het middel stopt.
Voorbeelden :

Voorbeelden van lang werkende ontstekingsremmers zijn:
– Methotrexaat,
– Sulfasalazine,
– Goud
– Ciclosporine.

of combinaties hiervan.

Ontstekingsremmende pijnstillers

Een ander woord voor ontstekingsremmende pijnstillers is ook wel NSAID’s (Non Steroïdal Anti-Inflammatory Drugs). Ze zijn verkrijgbaar in tablet en zetpil vorm.

De werking:

Ontstekingsremmende pijnstillers hebben een snelle werking, en is ook maar voor een korte tijd werkzaam. Het doel is het stille van de pijn en het afremmen van de ontsteking, waardoor de zwelling en stijfheid van het ontstoken gewricht (tijdelijk) verminderd. Ze hebben geen invloed op de activiteit van de aandoening en het is ook geen preventief medicijn.

Bijwerkingen :

Bijwerkinen van deze medicijnen kunnen zijn:
* maag- en darmproblemen
* vochtophoping en duizeligheid

Het beste is, om maagproblemen te voorkomen, om deze medicijnen bij een maaltijd in te nemen. Soms schrijft een arts een andere medicijn voor om zo maagproblemen te voorkomen.

Voorbeelden :

Voorbeelden van veel gebruikte NSAID’s zijn:
– Ibuprofen
– Naproxen
– Diclofenac
– Proxicam
– Meloxicam